Latest Breaking News & Top Headlines

Duitse U-bootofficier smachtte naar vriendin in dagboek, voordat hij opdracht gaf tot afslachting van Joden in WO II

0

De dagboeken van een U-bootofficier uit de Eerste Wereldoorlog die opdracht gaf tot het afslachten van duizenden Joden tijdens de Holocaust, zijn aan het licht gekomen na meer dan 100 jaar ongezien te hebben gelegen.

Hans Kawelmacher, die toen Oberleutnant was – het equivalent van een Britse eerste luitenant – schreef het dagboek tussen oktober 1916 en maart 1917 terwijl hij diende op SM U-80, een Type UE I mijnenleggende onderzeeër.

Daarin schreef hij ontroerend over het verlies van bemanningsleden en hoe hij ‘zich zorgen maakte’ over zijn vriendin, met wie hij later trouwde en kinderen kreeg.

In een passage vertelde hij hoe hij nu ‘het geluk gevonden had’, ‘het wilde grijpen en nooit meer los wilde laten’.

In een andere uitte hij zijn verdriet over de ‘arme ouders’ van een bemanningslid die tijdens de wacht overboord werd geslagen.

In de Tweede Wereldoorlog werd Kawelmacher echter de marinecommandant in de door de nazi’s bezette stad Libau (Liepaja in het Lets) in Letland.

In 1941 beval hij de versnelling van de openbare moorden op mannen, vrouwen en kinderen in de stad. Ongeveer 5.000 Joodse mensen werden vermoord. Ongelooflijk, sommige moorden werden op film vastgelegd.

Ondanks zijn misdaden ontsnapte Kawelmacher na de oorlog aan gerechtigheid en opende hij een advocatenpraktijk voordat hij in 1965 een natuurlijke dood stierf.

Zijn dagboek is in handen geweest van een particuliere verzamelaar in Duitsland en is nu onder de publieke aandacht gebracht door de Duitse militair historicus Robin Schafer.

De oorlogsmisdadiger in de Tweede Wereldoorlog

De dagboeken van de U-bootofficier Hans Kamelwacher uit de Eerste Wereldoorlog, die opdracht gaf tot het afslachten van duizenden Joden tijdens de Holocaust, zijn aan het licht gekomen na meer dan 100 jaar ongezien te hebben gelegen. Op de foto: de oorlogsmisdadiger met zijn pasgeboren baby en in de Tweede Wereldoorlog (rechts)

De heer Schafer zei dat het ‘unieke’ dagboek een ‘fantastische weergave’ is van het ‘dagelijkse gevaar’ waarmee de mannen die op de rudimentaire schepen dienden, ‘zelfs zonder vijandelijk contact’ werden geconfronteerd.

Hij voegde eraan toe: ‘Ook al zijn de dagelijkse inzendingen kort, het leest goed, het is zeer gedetailleerd. Hij lijkt erg zorgzaam en geeft om zijn familie, maar 25 jaar later verandert hij in dit andere wezen.’

In de loop van de oorlog zonken de 375 U-boten van de Duitse Keizerlijke Marine, de verbazingwekkende 5.554 geallieerde koopvaardijschepen, maar leden zelf zware verliezen, waarbij 187 boten verloren gingen en 5.000 matrozen omkwamen.

Een mijn die door het schip van Kawelmacher werd gelegd, bracht de Britse transatlantische oceaanstomer de SS Laurentic in 1917 voor de kust van Ierland tot zinken, waarbij 354 mensen om het leven kwamen.

Het schip had 43 ton goudstaven aan boord ter waarde van £ 5 miljoen (ongeveer £ 354 miljoen in het geld van vandaag) toen het zonk.

In de Tweede Wereldoorlog werd Kawelmacher de marinecommandant in de door de nazi's bezette stad Libau (Liepāja in het Lets) in Letland.  In 1941 was hij een van de mannen die opdracht gaf tot het openbare bloedbad van ongeveer 5.000 mannen, vrouwen en kinderen in de stad.  Ongelooflijk, sommige moorden werden op film vastgelegd

In de Tweede Wereldoorlog werd Kawelmacher de marinecommandant in de door de nazi’s bezette stad Libau (Liepāja in het Lets) in Letland. In 1941 was hij een van de mannen die opdracht gaf tot het openbare bloedbad van ongeveer 5.000 mannen, vrouwen en kinderen in de stad. Ongelooflijk, sommige moorden werden op film vastgelegd

De schat zou door het VK worden gebruikt om munitie uit de VS en Canada te kopen.

Aan boord van de U-80 in oktober 1916 maakte Kawelmacher zich tijdens slecht weer zorgen dat hij zijn vriendin Dita misschien nooit meer zou zien.

‘De boot wordt van de ene naar de andere kant gegooid’, schreef hij.

‘En dan maak ik me zorgen om Dita! Tot nu toe was ik tijdens deze oorlog altijd zorgeloos en onbezorgd en nu ik het geluk heb gevonden wil ik het grijpen en nooit meer loslaten.

Of ik haar ooit nog zal zien? Als er maar frisse lucht en zonneschijn was, zou dat de sombere gedachten verdrijven.’

Diezelfde maand beschreef hij het moment waarop een bemanningslid overboord werd gespoeld terwijl hij wachtte toen het schip aan de oppervlakte van de oceaan was, nabij de Shetland-eilanden.

‘Oberleutnant Schliemann wordt overboord geveegd! Beide bandsteunen zijn gebroken. Een verschrikkelijke golf komt van achteren binnen.

‘We zochten hem tot 15.30 uur en doken toen tot 27 meter.

Kawelmacher schreef het dagboek tussen oktober 1916 en maart 1917 terwijl hij diende op SM U-80 (foto), een Type UE I mijnenleggende onderzeeër

Kawelmacher schreef het dagboek tussen oktober 1916 en maart 1917 terwijl hij diende op SM U-80 (foto), een Type UE I mijnenleggende onderzeeër

Het dagboek onthult hoe hij zich zorgen maakte om zijn vriendin nooit meer te zien, en ook hoe verdrietig hij was over het verlies van een bemanningslid

Het dagboek is geschreven in zijn moedertaal Duits

Het dagboek onthult hoe hij zich zorgen maakte om zijn vriendin nooit meer te zien, en ook hoe verdrietig hij was over het verlies van een bemanningslid

Kawelmacher tekende ook deze kaart van het noorden van Schotland tijdens zijn tijd op de U-boot

Kawelmacher tekende ook deze kaart van het noorden van Schotland tijdens zijn tijd op de U-boot

‘De commandant had hem kort zien drijven, naar achteren drijvend, ongeveer 60 meter uit in zijn slechtweeruitrusting en naar ons zwaaiend.

‘De commandant wuifde terug om te bevestigen dat hij gezien was, maar terwijl de boot nog draaide, was Schliemann verdwenen. De arme, beste kerel.’

In een andere passage later op dezelfde dag maakte hij zich zorgen over hoe de ouders van zijn verloren bemanningslid zich zouden voelen bij het vernemen van de dood van hun zoon.

‘Ik kan het nog steeds niet geloven, ik dacht alleen dat Schliemann op wacht moest staan, want hij is niet in de war met ons.

‘We zitten nog steeds op 30 meter diepte. Zijn arme ouders! Het zal weken duren voordat ze horen over de dood van hun zoon.

‘En als het mijn horloge was geweest, dan zou dat lot van mij zijn geweest, staande op dezelfde plek, vastgezet met dezelfde banden.’

Hij voegde eraan toe: ‘Mijn ouders en Dita verwachten dat ik terugkom. Ik kan niet geloven dat Schliemann er niet meer is, en ik wil er niet aan denken.’

De aangrijpende beschrijvingen staan ​​in schril contrast met het optreden van Kawelmacher in de Tweede Wereldoorlog.

De schietpartijen in Libau begonnen in juni 1941, nadat nazi-Duitsland hun invasie van het land was begonnen.

Toen de overname op 10 juli voltooid was, begon de volledige eliminatie van de Joodse en Roma-bevolking en werden de executies in Libau opgevoerd.

Op 16 juli werd Kawelmacher benoemd tot marinecommandant van Libau.

Kort daarna stuurde hij een telegram waarin hij beval soldaten – waaronder 100 leden van de gevreesde SS – naar de stad te sturen om de ‘snelle implementatie van het Joodse probleem’ uit te voeren.

De schietpartijen in Libau begonnen in juni 1941, nadat nazi-Duitsland was begonnen met de invasie van het land

De schietpartijen in Libau begonnen in juni 1941, nadat nazi-Duitsland was begonnen met de invasie van het land

Toen de overname op 10 juli voltooid was, begon de volledige eliminatie van de Joodse en Roma-bevolking en werden de executies in Libau opgevoerd.  Afgebeeld: Joodse vrouwen worden gedwongen zich uit te kleden voordat ze worden vermoord

Toen de overname op 10 juli voltooid was, begon de volledige eliminatie van de Joodse en Roma-bevolking en werden de executies in Libau opgevoerd. Afgebeeld: Joodse vrouwen worden gedwongen zich uit te kleden voordat ze worden vermoord

Schokkende video, gefilmd door de Duitse fotograaf Reinhard Wiener, laat zien hoe sommige Joodse mensen gedwongen werden in loopgraven te staan ​​terwijl mannen boven hen neerschoten terwijl anderen toekeken

Schokkende video, gefilmd door de Duitse fotograaf Reinhard Wiener, laat zien hoe sommige Joodse mensen gedwongen werden in loopgraven te staan ​​terwijl mannen boven hen neerschoten terwijl anderen toekeken

Daarna begonnen massa-arrestaties en werden nog eens 2.000 Joodse mensen gedood, waaronder minstens 900 mannen in slechts twee dagen.

Uit de getuigenverklaring van een politiecommandant die bij sommige moorden aanwezig was, bleek hoe sommige executies werden uitgevoerd door Letse burgers.

Hij zei dat hij SS-commandant Wolfgang Kugler had verteld dat ‘het onaanvaardbaar was dat er voor de ogen van toeschouwers werd geschoten.

Schokkende video, gefilmd door de Duitse fotograaf Reinhard Wiener, laat zien hoe sommige Joodse mensen gedwongen werden in loopgraven te gaan staan ​​terwijl mannen boven hen neerschoten terwijl anderen toekeken.

De heer Schafer zei over de acties van Kawelmacher: ‘Er was een genocide gaande, wat hij deed zonder enig bevel, hij telegrafeerde naar zijn superieuren om te zeggen dat ‘de oplossing van het Joodse vraagstuk’ niet snel genoeg vordert, hij beval commando’s om de moord te versnellen .

‘Een Litouwse moordenaarsbrigade heeft toen 2000 mensen vermoord.’

De historicus voegde eraan toe: ‘Hij beval in feite de escalatie van moord. Daar is hij verantwoordelijk voor.’

Later in de oorlog werd Kawelmacher de marine-commandant van het bezette Griekse eiland Milos.

Ondanks zijn afschuwelijke acties ontsnapte Kawelmacher aan elke vorm van gerechtigheid na de Duitse nederlaag in de oorlog in 1945

Ondanks zijn afschuwelijke acties ontsnapte Kawelmacher aan elke vorm van gerechtigheid na de Duitse nederlaag in de oorlog in 1945

In februari 1943 beval hij de massa-executie van 14 mannelijke burgers nadat ze waren beschuldigd van het stelen van Duitse militaire items van een Duits vrachtschip dat door geallieerde vliegtuigen tot zinken was gebracht.

Ondanks zijn afschuwelijke acties ontsnapte Kawelmacher aan elke vorm van gerechtigheid na de Duitse nederlaag in de oorlog in 1945.

De oorlogsmisdadiger was toevallig bevriend met het hoofd van de Duitse marine, Karl Donitz. Hij vroeg in 1944 om ontslag bij de marine.

Na het einde van het conflict werd hij samen met duizenden andere soldaten begraven door Britse troepen.

De heer Schafer zei dat hij toen ‘heel snel werd vrijgelaten’ en ‘het certificaat kreeg dat hij clean was en geen nazi’.

‘Hij leefde toen een normaal leven. Hij was ook doctor in de rechten. Hij opende een advocatenpraktijk,’ zei hij.

‘Dan beweren sommige bronnen dat er bewijs is dat iemand van het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken hem waarschuwde dat er op de achtergrond iets aan de hand was en zei dat hij zijn naam moest veranderen.

‘Dat deed hij en toen stierf hij in 1965 een natuurlijke dood’, voegde de historicus eraan toe.

.

Leave A Reply

Your email address will not be published.